Καταφέραμε να πείσουμε ότι το κράτος ήθελε να τα Προσφυγικά χωρίς να έχει όμως κανένα σαφές σχέδιο. Οι δυο μπροστινές πολυκατοικίες επί της Λεωφόρου Αλεξάνδρας αποτελούνται από 24 διαμερίσματα, οι υπόλοιπες 6 από 30, ενώ κάθε πολυκατοικία από αυτές τις 6 έχει 5 ανεξάρτητες εισόδους. «Ήταν μια ιδιαίτερη κοινότητα τα χρόνια εκείνα. Στα κατάλευκα τραπεζάκια της, αυτόν τον μήνα η νησιωτική Ελλάδα έχει την τιμητική της, καθώς διατίθεται ειδικό μενού με γεύσεις από την δωδεκανησιακή κουζίνα (μέχρι τις 30 Αυγούστου) και στην συνέχεια από τα Επτάνησα (μέχρι τις 20 Σεπτεμβρίου). Είναι σαν να φύτρωσε μια εξοχή δυο βήματα από τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας», σκέφτομαι.

Ελλάδα / Χαλκιδική: Σε σταθερή κατάσταση το κορίτσι 2,5 ετών που ανασύρθηκε χωρίς τις αισθήσεις του από θάλασσα

Δεν έχει ξαναγίνει στο παρελθόν, αλλά πιστεύω ότι θα τα καταφέρουμε» σημειώνει ο ίδιος. Στο μεταξύ όμως οι πολυκατοικίες είχε αρχίσει να κυριαρχεί η εικόνα της εγκατάλειψης ή τουλάχιστον μιας διαφορετικής ζωής αφού ήδη από τις αρχές του 2000 τα σπίτια που είχε αποκτήσει το κράτος άρχισαν να καταλαμβάνονται αρχικά από αντιεξουσιαστές και στη συνέχεια από πρόσφυγες και μετανάστες. Αλλά ήταν τότε που η κυβέρνηση της εποχής «ανακοίνωσε εν αιθρία», όπως λέει ο Δημήτρης Ευταξιόπουλος, ότι τα Προσφυγικά θα κατεδαφιστούν για να μετατραπεί το οικόπεδο των σχεδόν 14,5 στρεμμάτων σε πάρκο αναψυχής. Στέκουν εκεί επί δεκαετίες ως ιστορικά τεκμήρια μιας άλλης εποχής.

Καιρός: Νέο έκτακτο δελτίο από την ΕΜΥ – Πότε θα χτυπήσει η κακοκαιρία

Θα διατηρούνταν όλα; Και αν όχι όλα, ποια; «Ήταν ένα δύσκολο ντιμπέιτ αυτό με τους αρχαιολόγους καθώς υπήρχαν και οι δυο απόψεις, να διατηρηθούν ή να καλυφθούν. Η δική μας πρόθεση αρχικά ήταν να διατηρηθούν σε όλα τα κτίρια, τελικά όμως θα διατηρηθούν στην πρώτη που βρίσκεται επί της Λεωφόρου Αλεξάνδρας». Πότε όμως έγινε το πρώτο βήμα για να αποκτήσουν και πάλι τα Προσφυγικά τον χαρακτήρα της κοινωνικής κατοικίας που είχαν; Ήταν το 2011 όταν η Κτηματική Εταιρία του Δημοσίου παρέδωσε τα διαμερίσματα στο νεοσυσταθέν τότε ΤΑΙΠΕΔ προς αξιοποίηση. «Μπορούσες να δεις εδώ τους πάντες» λέει ο Δημήτρης Ευταξιόπουλος για να προσθέσει πως τα τελευταία πέντε έξι χρόνια αυτοί οι απρόσκλητοι κάτοικοι «έχουν αυτοοργανωθεί» – κανένας δεν μπορεί πια να μπει αυθαίρετα σε κάποιο διαμέρισμα. Στο μεταξύ όμως στις πολυκατοικίες είχε αρχίσει να κυριαρχεί η εικόνα της εγκατάλειψης ή τουλάχιστον μιας διαφορετικής ζωής, αφού ήδη από τις αρχές του 2000 τα σπίτια που είχε αποκτήσει το κράτος άρχισαν να καταλαμβάνονται αρχικά από αντιεξουσιαστές και στη συνέχεια από πρόσφυγες και μετανάστες.

• Επίσης, αν υπάρχει κάτι που ήθελες και δεν το έχουν σε απόθεμα, μπορείς να πας στα άλλα sephora κάτω από το δρόμο.
• Όλα τα διαμερίσματα είναι διαμπερή, είναι ένα θαύμα θερμοχωρητικότητας, οι σκάλες είναι πολύ απαλές, όλα τα δωμάτια έχουν ανοίγματα, είναι στο κέντρο της Αθήνας, τι άλλο να ζητήσω;».
• «Τα Προσφυγικά είναι αναπόσπαστο τμήμα του κτιριακού πολιτισμού της πρωτεύουσας.
• Εκείνος της προσφέρει μια διέξοδο από τη χρυσή φυλακή της ζωής της, ενώ εκείνη του ανοίγει την πόρτα σε έναν κόσμο αμύθητου πλούτου και προνομίων.
• Μέσα από ένα ιδιαίτερο παιχνίδι φωτός, ο σκηνοθέτης αναλύει την εσωτερική ζωή δύο ζευγαριών και την επίδραση μιας επικίνδυνης ερωμένης.

Κοιμάται η γάτα σας πάνω σας; Τι σημαίνει πραγματικά αυτή η συμπεριφορά

Στα μέτωπα της λεωφόρου συναντώνται, εκτός από εμπόριο γειτονιάς, τα δύο νοσοκομεία, το ΙΚΑ και το Υγιειονομικό, κι άλλες κεντρικές λειτουργίες, όπως ο Άρειος Πάγος και η ΓΑΔΑ. Μεταπολεμικά ο χαρακτήρας της άλλαξε σταδιακά όσο πύκνωναν οι συνοικίες εκατέρωθεν, κι όσο αυξανόταν η κυκλοφορία. Ανήμερα της hotmail κάτοχος γιορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου ο «φτωχογιάννης» μπακαλιάρος θα έρθει αγκαζέ με τη γνωστή σκορδαλιά ή πλακί, αλλά και σε… ριζότο και σε μπέργκερ. Άλλα πολυτελή, άλλα cozy και χαλαρά, φτιάχνουν καθένα το δικό του σκηνικό για εκείνο το σπέσιαλ τετ α τετ κι αφήνουν τον Άγιο να βάλει το χέρι του στην κουζίνα. Σταχυολογούμε αγαπημένα στέκια για φαγητό, τσιμπολόγημα και κουσκουσάκι είτε πριν είτε μόλις ανάψουν τα φώτα στις σκοτεινές αίθουσες του αθηναϊκού κέντρου.

Από την ατμόσφαιρα των προσφυγικών μέχρι της «παναθηναϊκές» μνήμες του «πράσινου» γηπέδου, και από τις θρυλικές θεατρικές σκηνές μέχρι τα μεγάλα πάρκα, η λεωφόρος Αλεξάνδρας είναι γεμάτη Ιστορία. Έναν αιώνα και κάτι αργότερα, μπορεί η ιστορία της πριγκίπισσας να έχει λίγο-πολύ ξεχαστεί, αλλά ο δρόμος που φέρει το όνομά της έχει γίνει μία από τις πιο ζωντανές και «πολύφερνες» αρτηρίες της πόλης. Εν ολίγοις, εδώ μαγειρεύουν νόστιμα για όλα τα γούστα, οι τιμές είναι λογικές, και το πάρκιν για τους πελάτες κίνηση φροντίδας.

Το αναφερόμενο ως Μουσείο Μικρασιατικής μνήμης θα είναι ουσιαστικά χώρος ανάδειξης της ιστορίας των Προσφυγικών που θα παρέχει τη δυνατότητα στον επισκέπτη να περπατήσει στο εσωτερικό των Πολυκατοικιών ως έχουν» προσθέτει. Τα διαμερίσματα που προορίζονται για τη φιλοξενία συγγενών του Αγ. Η Δήμητρα Παρασκευά ευελπιστεί ότι η οικοδομική άδεια θα εκδοθεί εντός του μηνός Μαΐου. «Φτιάξαμε ακόμη και έναν πολύ μακρύ κατάλογο με τις μελέτες που είχαν γίνει για τα Προσφυγικά, πτυχιακές, μεταπτυχιακές, διδακτορικές». Στην έκθεση που συνοδεύει τη μελέτη μπορεί να διαβάσει κανείς ότι το συγκρότημα εντάσσεται αρχιτεκτονικά στο μοντέρνο κίνημα και ότι κυριαρχεί η ορθολογική κατασκευή, η τυποποίηση, το φθηνό κόστος, η καθαρότητα των γραμμών και η λιτότητα.

«Όποιος έχει ανάγκη στέγης θα ενταχθεί στο πρόγραμμα, όπως συμβαίνει σε ολόκληρο τον κόσμο. «Θα υπάρξει μια τακτική διαδικασία κανονικού διαλόγου και επικοινωνίας» προσθέτει ο κ. Μιλάμε πάντα για δημόσια περιουσία και όπως γνωρίζετε στο δημόσιο δεν υπάρχει η έννοια της χρησικτησίας» συμπληρώνει. «Εντός αυτών των συνθηκών εργαζόμαστε για την διαδικασία ανοίγματος και καλέσματος αλληλεγγύης, για την περεταίρω ενίσχυση των Προσφυγικών και την ετοιμότητα για την υπεράσπιση των εδαφών και των σπιτιών μας απέναντι στην καταστολή. Όπως όλα δείχνουν το νέο χτύπημα που έχει ήδη μπει σε εφαρμογή, πρόκειται να είναι και το πιο σοβαρό» γράφουν στο κείμενό τους.

Χάνετε μεταξύ άλλων την ευκαιρία να περπατήσετε στα ανθισμένα του παρτέρια, να κάνετε την προπόνησή σας στις βολικότατες διαδρομές του Πεδίου και να καθίσετε για πικνίκ στο γρασίδι, που, ναι, προτιμάται κατά πλειοψηφία από μετανάστες, αλλά μόνο και μόνο επειδή οι περισσότεροι εξ ημών δεν έχουμε καταδεχτεί ακόμη να εκτιμήσουμε την ανάπλασή του ή έστω τις τελευταίες μεγάλες οάσεις που έχουν απομείνει στην πόλη. Εδώ και μία γαστριμαργική σεζόν όμως, έκανε την χάρη στους Αθηναίους να ανοίξει μια μικρή αλλά πεντανόστιμη γωνιά, μόλις μια ανηφόρα μακριά από την Αλεξάνδρας, πίσω από τον Άρειο Πάγο. Η κουζίνα του «Αλεξάνδρα» είναι εύγευστη και καλοφτιαγμένη, υιοθετεί μάλιστα μια σύγχρονη ματιά στα παραδοσιακά ελληνικά πιάτα κάνοντάς τα πιο ανάλαφρα, χωρίς όμως αυτό να επιδρά στη νοστιμιά τους. Η μητέρα μιας κοπέλας επιστρέφει έπειτα από 15 χρόνια και ανακαλύπτει ότι η κόρη της έχει παντρευτεί έναν από τους παλιούς της συντρόφους. Έχουν περάσει τέσσερα χρόνια από τα γεγονότα της ταινίας «No Way Home» και ο Peter είναι πλέον ένας ενήλικας που ζει εντελώς μόνος, έχοντας εθελοντικά εξαφανιστεί από τη ζωή και τις αναμνήσεις των ανθρώπων που αγαπά. Εκείνος της προσφέρει μια διέξοδο από τη χρυσή φυλακή της ζωής της, ενώ εκείνη του ανοίγει την πόρτα σε έναν κόσμο αμύθητου πλούτου και προνομίων.

Γνωρίστε τον μόνο παπαγάλο στον κόσμο που δεν πετάει

Το εσωτερικό είναι φωτεινό, σε νεο-νοσταλγικό στιλ, με μια πράσινη βεράντα απέναντι από το Πάρκο των Παναθηναίων να αναλαμβάνει τους μήνες του καλοκαιριού. Αν είναι γεμάτο, ίσως ταλαιπωρηθείτε λίγο στις ανηφοριές της Νεάπολης. Φρέσκιες πρασινάδες, με μήλα και σταφύλια, με τη γλύκα του ντρέσινγκ (με βαλσαμικό και μέλι) όμως, να υπερκαλύπτει τις γεύσεις.