ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣΤα μαγειρεία της Αθήνας όπου τρώμε σαν στο σπίτι μας Έκαναν και σουτζουκάκια και ιμάμ μπαϊλντί και το μαγαζί έγινε στέκι για όλους τους εργάτες που δούλευαν στη γύρω περιοχή». Όταν κατέβηκε, παντρεύτηκε τη μητέρα μου και άνοιξε τον Άρη, ταβέρνα προπολεμική, δυο βήματα από το σημείο που βρισκόμαστε σήμερα», λέει ο ιδιοκτήτης του Ιωνικού.

Υπάρχει μια ξεχωριστή γοητεία όταν περπατάς παραλιακά την Πειραϊκή και το Μικρολίμανο, είναι κάπως σα να μεταφέρεσαι μέσα στο χρόνο, μια προς τα πίσω και μια προς το σήμερα. Για ούζο σε καραφάκι, όπως είναι αναμενόμενο, οι επιλογές είναι αρκετές και θα σας κατατοπίσει το ευγενέστατο και, πρέπει να προσθέσω, ταχύτατο σαν τον άνεμο service. Το ψητό χταπόδι, συνόδευσαν τα απαραίτητα τηγανητά καλαμαράκια, που παρότι κατεψυγμένα δε με απογοήτευσαν καθόλου, αφού έλιωναν στο στόμα χωρίς τη μαστιχωτή υφή που συναντάμε συνήθως. Με δεδομένο ότι το ταβερνάκι προμηθεύεται φρέσκα ψάρια από την ιχθυόσκαλα, δεν αντισταθήκαμε στον πειρασμό να τσιμπήσουμε και μισό κιλό ολόφρεσκα, όμορφα τηγανισμένα μπαρμπούνια, τραγανά απ’ έξω, ζουμερά μέσα, χωρίς περιττά λάδια. Εκτός από τη γευστική, μπόλικη φάβα Σχοινούσας και ένα πεντανόστιμο μαρινάτο λαβράκι, η επιλογή των -αγαπημένων μου- αχνιστών μυδιών, ήταν δεδομένη, μιας και τα παραγγέλνω με κάθε ευκαιρία.

• Πίσω από τα πλαστικά η θέα του δρόμου, μέσα η θέα της κουζίνας.
• Οι γαρίδες τους έρχονται σε πιπεράτη σάλτσα με αρώματα εσπεριδοειδών, ενώ τα οστρακοειδή διατίθενται μόνο με παραγγελία.
• Στο λιμάνι του Πειραιά από τον Μεσοπόλεμο και μετά, όταν άρχισε να αναπτύσσεται ο εφοπλισμός και η ακτοπλοΐα, δημιουργήθηκαν διάφορα τέτοια καφενεία, που παίρναν το όνομα του τόπου καταγωγής των ιδιοκτητών τους, όπως Αμοργός, Μύκονος, Σάμος, Νάξος, Ικαρία.
• Καφενεία, καφετέριες, φαγάδικα, όλα εκεί, το ένα δίπλα στο άλλο, με τους μέσα να χαζεύουν τους έξω και τούμπαλιν.
• Το ζυμωτό ψωμί ήταν ό,τι πρέπει για βουτιές στο ζουμάκι από τα αχνιστά μύδια Χαλκιδικής, ενώ η σκοπελίτικη τυρόπιτα με το σπιτικό φύλλο, που πήραμε για τη λιγούρα στο τέλος, μας έκαψε τη γλώσσα, αλλά μας πήρε την καρδιά.
• Τρως σπιτικά φαγητά κι όταν ζεσταθείς, γιατί ο Οκτώβρης θυμάται το καλοκαίρι και νοσταλγεί, λες του ιδιοκτήτη και τραβάει το σχοινί κι ανοίγει η στέγη του μαγαζιού και συνεχίζεις με συντροφιά τ’ αστέρια!

Βραδύπους στη Χίο: τοπική κουζίνα μέσα σε μια καστροσυνοικία

Το μικρό αυτό μαγαζί απέναντι από την πύλη της Κεντρικής Αγοράς Αθηνών, ανάμεσα σε πρατήρια χονδρικής και τροχεία, το έστησε η οικογένεια Κατσικάκη, που έχει μόνιμη συνεργασία με δεκάδες καΐκια σε όλη την Ελλάδα και προμηθεύει μερικά από τα πιο γνωστά ψαροεστιατόρια της πόλης – και όχι μόνο. Τα ψάρια και τα θαλασσινά έρχονται από την Τήνο, την πατρίδα του ιδιοκτήτη, και μαγειρεύονται χωρίς περιττές παρεμβάσεις. Από τα πιο δημοφιλή του μενού, τα μικρούτσικα κασιώτικα ντολμαδάκια, η γαριδομακαρονάδα και το κριθαράκι θαλασσινών, το συμιακό γαριδάκι που τρώγεται ολόκληρο σαν ποπ κορν και τα πεντανόστιμα τηγανητά μύδια που σερβίρονται με σκορδάτο γιαούρτι στο πλάι.

Γιατί όλοι μιλούν για το Cinobo Μασκώτ, το νέο θερινό σινεμά της Αθήνας;

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Google Analytics για τη συλλογή ανώνυμων πληροφοριών, όπως τον αριθμό επισκεπτών στον ιστότοπο και τις πιο δημοφιλείς σελίδες. Ο κατάλογος στο Υπερωκεάνειον, σου δίνει αρκετές επιλογές, χωρίς να είναι (ευτυχώς) ατελείωτες. Ένα ούζο από το νησί τους –έχουν αρκετά παραταγμένα στη σιφονιέρα μέσα– απαραίτητο αξεσουάρ. Και τη Μεγάλη Παρασκευή, όπως και τις άλλες μέρες, στο ουζερί της Εμμανουήλ Μπενάκη σε περιμένουν εκείνες οι κλασικές τηγανητές σουπιές με το ξίδι, το χταπόδι στα κάρβουνα (που το γράφει και στην τζαμαρία), τα τηγανητά κολοκυθάκια με τη χρυσαφένια κρούστα, τα γνώριμα φασόλια πιάζ, κι άλλα απλά και νόστιμα. Είναι απλό, μέσα η κουζίνα, έξω, σκεπασμένα τα τραπέζια, με μερικά έξτρα στη στοά παραδίπλα.

Κριτικές Ουζερί ο Κώστας

Από την ταμπέλα ή την κλασική εξωτερική εμφάνιση, ίδια με όλων των υπολοίπων της λεωφόρου, θα σκεφτείς πως και η Γοργόνα θα σου σερβίρει κάτι ανάλογο με τους γείτονές της. Μύδια αχνιστά με το ζουμάκι τους και λίγο μαϊντανό και οπωσδήποτε συμιακό γαριδάκι που τρώγεται σαν πατατάκι-στο σπίτι των συμιακών, αποκλείεται να μην το τιμήσεις, είναι σπεσιαλιτέ. Παλιός Συμιακός της γειτονιάς, ο Γιάννης είχε μια ζωή χασάπικο, δίπλα ακριβώς. Λίγο πιο κάτω, ο Γιάννης είναι άλλη μια οικογενειακή, θαλασσινή ιστορία που ξεκίνησε… από το κρέας. Γαρίδα και ολόφρεσκο μπαρμπουνάκι ή κουτσομούρα, που τηγανίζεται χωρίς αλάτι, σε βαμβακέλαιο, με τραγανή κρούστα από αλεύρι φρυγανιάς. Εδώ θα έρθεις για ωραία χωριάτικη ακόμη και μέσα στο καταχείμωνο.

Πέθανε ο Τζων Τίκης: Το συγκινητικό «αντίο» από τις κόρες του – H Νόνη Δούνια που είχε παίξει σε βιντεοκλίπ του

Τα πάθος για την καλή πρώτη ύλη χαρακτηρίζει τον ιδιοκτήτη, που χαίρεται τα πιάτα που σερβίρει να μοσχοβολούν φρεσκάδα. Ο Τριαντάφυλλος στην καρδιά του αθηναϊκού κέντρου, σε μια στοά στην οδό Λέκκα, επιμένει να σερβίρει φαγητό αληθινό. Από το 1914 μένει η οικογένεια στην Κοκκινιά, από το 1958 λειτουργεί το μαγαζί το οποίο έχει γράψει πλέον τη δική του ιστορία.

Στο λιμάνι του Πειραιά από τον Μεσοπόλεμο και μετά, όταν άρχισε να αναπτύσσεται ο εφοπλισμός και η ακτοπλοΐα, δημιουργήθηκαν διάφορα τέτοια καφενεία, που παίρναν το όνομα του τόπου καταγωγής των ιδιοκτητών τους, όπως Αμοργός, Μύκονος, Σάμος, Νάξος, Ικαρία. Τα καφενεία των επαρχιωτών ήταν τα καφενεία όπου κάθε επαρχιώτης, που έφτανε στην Αθήνα ή στον Πειραιά ως επισκέπτης ή ως εσωτερικός μετανάστης, θα πήγαινε να ανταμώσει συγχωριανούς του, τα «πατριωτάκια», για να μάθει νέα, θα έψαχνε δουλειά και θα επιχειρούσε να δικτυωθεί στο νέο του κοινωνικό περιβάλλον, στηριζόμενος στην αλληλεγγύη μεζεδοπωλεια πειραικη και τη βοήθεια των συμπατριωτών του. Στις αρχές του 2023, ένα καφενείο με μια ιστορία 70 ετών, κινδύνεψε να κλείσει λόγω έξωσης, αλλά ευτυχώς άμεσα βρήκε έναν νέο χώρο μετεγκατάστασης, προς μεγάλη χαρά των εκατοντάδων θαμώνων του, που για μια στιγμή είχε παγώσει η καρδιά τους από την είδηση. Μικρό το μενού με αρκετά πιάτα ημέρας, εμείς πετύχαμε έναν ψητό γαλέο με γλυκόξινη σάλτσα και πατατοσαλάτα με φρέσκο κρεμμυδάκι και ντομάτα και μια μαγική σουπιά που ψήνεται στα κάρβουνα και γεμίζει με μια αρωματική σάλτσα από ταχίνι, ντομάτα και ωραίο ελαιόλαδο. Το λιαστό σκουμπρί πάει γάντι με το πρώτο τσιπουράκι της όρεξης, στο σωστό βράσιμο των ολοζώντανων λαχανικών και στην τελειότητα του μπακαλιάρου-σκορδαλιά νοιώθεις τη φροντίδα, που περιποιείται την παράδοση όπως της αξίζει, χωρίς να την προδίδει.

Το ζαχαροπλαστείο Παπαπαρασκευάς έκλεισε 100 χρόνια ιστορίας και το γιόρτασε με τον πιο γλυκό τρόπο Χαλίκι κάτω από τα σανδάλια σου, λαμπιόνια πάνω από το κεφάλι σου, δυο διάσημα εστιατόρια στη διάθεσή σου Και πολύ καλό, παγωμένο ρακί για να πάνε κάτω τα φαρμάκια, να μυρίσει η ψυχή ανοιχτή θάλασσα και καλοκαίρι. Το μαρινάτο λαβράκι, χορταστικό στο μάτι, μέσα σε μια απόλυτη ισορροπία λεμονιού και λαδιού, αποκτά προσγειωμένη φαντασία, που θα έστεκε «κύριος» στα πιο γκουρμέ τραπέζια!

Το Κοχύλι θεωρείται δικαίως ένα από τα hot φαγητό-spots της Σαλαμίνας, ικανοποιώντας τόσο τους ψαροφάγους όσο και τους κρεατοφάγους θαμώνες του, αφού ο κατάλογός του κρατά θαυμαστή ισορροπία. Αν είσαι λάτρης του φρέσκου ελληνικού ψαριού και των παραδοσιακών θαλασσινών μεζέδων τότε πρέπει να ανταποκριθείς στο κάλεσμα του Κάκια ο οποίος έχει ρίξει μπόλικο μεράκι στα πιάτα του. Αν αποφύγεις το φρέσκο ψάρι ο λογαριασμός μαζί με τα ουζάκια θα κυμανθεί περί τα 25€ το άτομο. Για αυτόν τον λόγο βρήκαμε αφορμή να πάμε στα μαγκιόρικα μέρη της Δραπετσώνας, του Περάματος και της Σαλαμίνας που έχουν μακρά και τιμημένη ιστορία στον ουζερό-τομέα κι έχουμε ήδη παραγγείλει και σε περιμένουμε. Τα τελευταία χρόνια όπως έχεις καταλάβει η γαστρονομία αντεπιτίθεται –και καλά κάνει αν μας ρωτάς- φέρνοντας στο τραπέζι μας εξεζητημένες νοστιμιές. Πελάτες μας είναι κυρίως ναυτικοί, από εφοπλιστές, καπετάνιοι ως και λοστρόμοι, εδώ είναι το στέκι τους, είναι τόπος συνάντησης και των συναλλαγών τους και βέβαια δεν χάνουν την ευκαιρία να αφηγηθούν θαλασσινές ιστορίες, να αναπολήσουν ταξίδια και όμορφες γυναίκες που γνώρισαν σε μακρινά λιμάνια».